ALALÁ DA NOITE (Con Berrogüeto)

Eu de noite iría de noite,
no medio do temporal.
Ir de día á luz do día
dáme medo miña nai.

No fondo do teu ollare
unha gamela abanea.
Quen se puidera afogare
na ardora dunha misteira.

O que soño é verdade
como o silencio é un falare.
Se roubei o teu retrato
foi para aprender a mirare.

Eu non sabía que había
tanta alegría nas bágoas
nin neve nas bidueiras
nin esperanza nas mágoas.

Eu de noite iría de noite,
no medio do temporal.
Ir de día á luz do día
dáme medo miña nai.

| Abril 17th, 2010 | Posted in Poemas |

Comments are closed.